1. Ἐν ἀρχῇ ἔκτισε ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

Στίχος: Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε την ικανότητα της ψυχής να αντιλαμβάνεται τον πνευματικό και φυσικό κόσμο.

Αιτιολόγηση: "Στην αρχή" συμβολίζει την αρχική κατάσταση πριν από την πνευματική αναγέννηση, όπου η ψυχή δεν είναι ακόμη ικανή να κατανοήσει και να διακρίνει τις πνευματικές αλήθειες. "Ο ουρανός και η γη" συμβολίζουν την ικανότητα της ψυχής να αντιλαμβάνεται tanto il mondo spirituale interiore che il mondo fisico esteriore.

2. Ἡ δὲ γῆ ἦν ἄμορφος καὶ κενή· καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου· καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.

Στίχος: Η ψυχή αρχικά αδυνατεί να διακρίνει το καλό από το κακό, και η κατανόησή της για τις πνευματικές αλήθειες είναι θολή.

Αιτιολόγηση: "Η γη ήταν άμορφη και έρημη" συμβολίζει την ψυχή πριν από την πνευματική αναγέννηση, όπου δεν υπάρχει πραγματική κατανόηση της πνευματικής καλοσύνης και αλήθειας. "Το σκότος" συμβολίζει την άγνοια και την παρανόηση των πνευματικών πραγμάτων. "Η άβυσσος" συμβολίζει τις επιθυμίες της ψυχής και τις ψευδείς αντιλήψεις που την δένουν στον υλικό κόσμο. "Το πνεύμα του Θεού", που αιωρούνταν πάνω από τα νερά, συμβολίζει τη θεία χάρη που διατηρεί το πνευματικό δυναμικό στην ψυχή, περιμένοντας την αναγέννησή της.

3. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς.

Στίχος: Η θεία χάρη φωτίζει την ψυχή, αποκαλύπτοντας τις πνευματικές αλήθειες.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός είπε: 'Γενηθήτω φως!'" συμβολίζει την επίδραση της θείας χάρης στην ψυχή, η οποία αρχίζει να συνειδητοποιεί τις πνευματικές αλήθειες. "Το φως" συμβολίζει αυτήν τη νέα φωτισμό και κατανόηση του πνευματικού κόσμου.

4. Καὶ εἶδε ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν ἐστι· καὶ διεχώρισε ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους.
5. Καὶ ἐκάλεσε ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν, καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσε νύκτα. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ· ἡμέρα μία.

Στίχος: Η ψυχή αρχίζει να διακρίνει τη θεϊκή επιρροή από τις δικές της εγωιστικές επιθυμίες.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός χώρισε το φως από το σκότος" συμβολίζει την ικανότητα της ψυχής να διακρίνει τη θεϊκή επιρροή από τις δικές της εγωιστικές επιθυμίες. "Το φως" ονομάζεται "ημέρα", συμβολίζοντας την πνευματική φωτισμό, και "το σκότος" ονομάζεται "νύχτα", συμβολίζοντας τον εγωισμό. "Το βράδυ και το πρωί" συμβολίζουν τη μετάβαση από τον εγωισμό στην πνευματική φωτισμό, η οποία είναι η πρώτη φάση στη διαδικασία της πνευματικής αναγέννησης της ψυχής.

6. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος, καὶ χωριζέτω ὕδατα ἀπὸ ὑδάτων.
7. Καὶ ἐποίησε ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισε τὰ ὕδατα τὰ ὑποκάτω τοῦ στερεώματος ἀπὸ τῶν ὑπὲρ τοῦ στερεώματος· καὶ ἐγένετο οὕτως.
8. Καὶ ἐκάλεσε ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ· ἡμέρα δευτέρα.

Στίχος: Ένα όριο σχηματίζεται στην ψυχή μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός έφτιαξε ένα στερέωμα ανάμεσα στα νερά" συμβολίζει τον σχηματισμό ενός ορίου μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου της ψυχής. "Τα νερά πάνω από το στερέωμα" συμβολίζουν τις πνευματικές αλήθειες που εισέρχονται στην ψυχή, και "τα νερά κάτω από το στερέωμα" συμβολίζουν τις προηγούμενες αντιλήψεις της ψυχής. "Το στερέωμα" ο Θεός το ονόμασε "ουρανό", συμβολίζοντας τον εσωτερικό πνευματικό κόσμο. "Το βράδυ και το πρωί" συμβολίζουν τη μετάβαση στη δεύτερη φάση της πνευματικής αναγέννησης της ψυχής.

9. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Ἀσυνάχθωσαν τὰ ὕδατα τὰ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τόπον ἕνα, καὶ φανείη ἡ ξηρά· καὶ ἐγένετο οὕτως.
10. Καὶ ἐκάλεσε ὁ Θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν, καὶ τὴν συναχθεῖσαν τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θάλασσαν· καὶ εἶδε ὁ Θεὸς ὅτι καλόν ἐστιν.

Στίχος: Ο εξωτερικός κόσμος της ψυχής καθαρίζεται και προετοιμάζεται για να δεχτεί πνευματική επιρροή.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός είπε: 'Ας συγκεντρωθούν τα νερά κάτω από τον ουρανό σε ένα μέρος, και ας φανεί η στεριά!'" συμβολίζει τον καθαρισμό του εξωτερικού κόσμου της ψυχής και την προετοιμασία του για να δεχτεί πνευματική επιρροή. "Η στεριά" συμβολίζει τον καθαρισμένο εξωτερικό κόσμο, και "οι θάλασσες" συμβολίζουν τις προηγούμενες αντιλήψεις της ψυχής.

11. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Βλαστήτω ἡ γῆ χόρτον, χόρτον σπερματίζοντα, καὶ δένδρα καρποφόρα, τὰ ποιούντα καρπόν κατὰ γένος αὐτῶν, ἐν οἷς ἐστιν ὁ σπόρος αὐτῶν ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἐγένετο οὕτως.
12. Καὶ ἐβλάστησε ἡ γῆ χόρτον, χόρτον σπερματίζοντα κατὰ γένος αὐτοῦ, καὶ δένδρα ποιούντα καρπόν, ἐν οἷς ἐστιν ὁ σπόρος αὐτῶν κατὰ γένος αὐτῶν· καὶ εἶδε ὁ Θεὸς ὅτι καλόν ἐστιν.
13. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ· ἡμέρα τρίτη.

Στίχος: Πνευματικές εκδηλώσεις αρχίζουν να διεισδύουν στην ψυχή, αλλά δεν είναι ακόμη πραγματικά ζωντανές.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός είπε: 'Ας βγάλει η γη χόρτο...'" συμβολίζει την είσοδο πνευματικών εκδηλώσεων στην ψυχή, οι οποίες ωστόσο δεν είναι ακόμη πραγματικά ζωντανές. "Το χόρτο", "τα βότανα που βγάζουν σπόρους" και "τα οπωροφόρα δέντρα" συμβολίζουν αυτές τις πνευματικές εκδηλώσεις σε διάφορα στάδια ανάπτυξης. "Το βράδυ και το πρωί" συμβολίζουν τη μετάβαση στην τρίτη φάση της πνευματικής αναγέννησης της ψυχής.

14. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Γενηθήτωσαν φῶς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, διαχωρίζοντα τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους· καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἔτη·
15. καὶ ἔστωσαν εἰς φῶς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ἵνα φωτίζωσι τὴν γῆν· καὶ ἐγένετο οὕτως.
16. Καὶ ἐποίησε ὁ Θεὸς δύο φῶς μεγάλα, τὸ φῶς τὸ μεῖζον εἰς ἡγεμονίαν τῆς ἡμέρας, καὶ τὸ φῶς τὸ ἐλάττον εἰς ἡγεμονίαν τῆς νυκτός· καὶ τὰ ἄστρα.
17. Καὶ ἔστησεν αὐτὰ ὁ Θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ἵνα φωτίζωσι τὴν γῆν,
18. καὶ ἵνα ἡγεμονεύωσι τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτός, καὶ ἵνα διαχωρίζωσι τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους· καὶ εἶδε ὁ Θεὸς ὅτι καλόν ἐστιν.
19. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ· ἡμέρα τετάρτη.

Στίχος: Η αγάπη και η πίστη ανάβουν στην ψυχή και της δίνουν νέα φωτισμό.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός δημιούργησε δύο μεγάλα φωτεινά σώματα..." συμβολίζει την άναμμα της αγάπης και της πίστης στην ψυχή. "Το μεγάλο φωτεινό σώμα" συμβολίζει την αγάπη, και "το μικρότερο φωτεινό σώμα" συμβολίζει την πίστη. "Το βράδυ και το πρωί" συμβολίζουν τη μετάβαση στην τέταρτη φάση της πνευματικής αναγέννησης της ψυχής.

20. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Ἐκπετάσθωσαν τὰ ὕδατα σμήνη ψυχῶν ζώντων, καὶ πτηνὰ πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς ἐπὶ πρόσωπον τοῦ στερεώματος τοῦ οὐρανοῦ.
21. Καὶ ἐποίησε ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα, καὶ πάντα τὰ ζῷα τὰ ἔμψυχα τὰ κινοῦντα, ἅτινα ἐποίησε τὰ ὕδατα κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ πάντα τὰ πτηνὰ τὰ πτερωτὰ κατὰ γένος αὐτῶν· καὶ εἶδε ὁ Θεὸς ὅτι καλόν ἐστιν.
22. Καὶ εὐλόγησεν αὐτὰ ὁ Θεὸς, λέγων· Γεννήθητε καὶ πληθυνθήτε, καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν τῇ θαλάσσῃ· καὶ τὰ πτηνὰ πληθυνθήτωσαν ἐπὶ τῆς γῆς.
23. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ· ἡμέρα πέμπτη.

Στίχος: Οι πνευματικές εκδηλώσεις της ψυχής γίνονται όλο και πιο ζωντανές και δυναμικές.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός είπε: 'Ας γεμίσουν τα νερά με ζωντανά όντα, και ας πετούν τα πουλιά...'" συμβολίζει ότι οι πνευματικές εκδηλώσεις της ψυχής γίνονται όλο και πιο ζωντανές και δυναμικές. "Τα υδρόβια πλάσματα" και "τα πουλιά" συμβολίζουν αυτές τις εκδηλώσεις σε διάφορα στάδια ανάπτυξης. "Το βράδυ και το πρωί" συμβολίζουν τη μετάβαση στην πέμπτη φάση της πνευματικής αναγέννησης της ψυχής.

24. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Ἐκπετάτω ἡ γῆ ψυχὰς ζώσας κατὰ γένος αὐτῶν· κτήνη καὶ ἑρπετά, καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν· καὶ ἐγένετο οὕτως.
25. Καὶ ἐποίησε ὁ Θεὸς τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ τὰ κτήνη κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ πάντα τὰ ἑρπετά τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν· καὶ εἶδε ὁ Θεὸς ὅτι καλόν ἐστιν.

Στίχος: Γεννιέται μια βαθύτερη κατανόηση στην ψυχή για την πνευματική καλοσύνη και αλήθεια.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός είπε: 'Ας βγάλει η γη ζωντανά όντα...'" συμβολίζει τη γέννηση μιας βαθύτερης κατανόησης για την πνευματική καλοσύνη και αλήθεια στην ψυχή. "Τα ζωντανά όντα" συμβολίζουν τις διάφορες μορφές αυτής της κατανόησης.

26. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Ἀς ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατu0027 εἰκόνα ἡμῶν, κατu0027 ὁμοίωσιν ἡμῶν, καὶ ἀς κρατῇ ἐπὶ τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης, καὶ ἐπὶ τῶν πτηνῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐπὶ τῶν κτηνῶν, καὶ ἐπὶ πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ παντὸς ἑρπετοῦ ἑρπόντος ἐπὶ τῆς γῆς.
27. Καὶ ἐποίησε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον κατu0027 εἰκόνα ἑαυτοῦ, κατu0027 εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.
28. Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Θεὸς· Γεννήθητε καὶ πληθυνθήτε, καὶ πληρώσατε τὴν γῆν, καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς· καὶ κρατείτε ἐπὶ τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης, καὶ ἐπὶ τῶν πτηνῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐπὶ παντὸς ζώου ἑρπόντος ἐπὶ τῆς γῆς.

Στίχος: Ο άνθρωπος δημιουργείται κατ' εικόνα Θεού, ικανός να κυριαρχεί στον εσωτερικό και εξωτερικό κόσμο του.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ' εικόνα του..." συμβολίζει την πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου, όπου γίνεται "εικόνα Θεού". Η "κυριαρχία" πάνω στα πλάσματα συμβολίζει την ικανότητα της ψυχής να ελέγχει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις της.

29. Καὶ εἶπε ὁ Θεὸς· Ἰδοὺ, ἐγὼ ἔδωκα ὑμῖν πάντα τὰ φυτὰ τὰ σπερματίζοντα, ἅτινά εἰσιν ἐπὶ πάσης τῆς γῆς, καὶ πάντα τὰ δένδρα, ἃ ἔχουσι καρπὸν σπερματίζοντα· ὑμῖν ἔσται εἰς τροφήν.
30. Καὶ παντὶ θηρίῳ τῆς γῆς, καὶ παντὶ πτηνῷ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ παντὶ ἑρπετῷ τῆς γῆς, ὃ ἔχει ψυχὴν ζῶσαν, ἐγὼ ἔδωκα πάντα τὰ φυτὰ τὰ χλωρὰ εἰς τροφήν· καὶ ἐγένετο οὕτως.
31. Καὶ εἶδε ὁ Θεὸς πάντα ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ, ἦν καλὰ λίαν. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ· ἡμέρα ἕκτη.

Στίχος: Η ψυχή λαμβάνει ό,τι είναι απαραίτητο για την πνευματική της ανάπτυξη.

Αιτιολόγηση: "Ο Θεός είπε: 'Ιδού, σας δίνω όλα τα φυτά...'" συμβολίζει την ψυχή που λαμβάνει ό,τι είναι απαραίτητο για την πνευματική της ανάπτυξη. "Τα φυτά" συμβολίζουν την πνευματική τροφή. "Το βράδυ και το πρωί" συμβολίζουν τη μετάβαση στην έκτη φάση της πνευματικής αναγέννησης της ψυχής.