1. Και είπε Κύριος προς τον Νώε, Εισελθέ συ και άπας ο οίκός σου εις την κιβωτόν διότι σε είδον δίκαιον ενώπιόν μου εν τη γενεά ταύτη.

Στίχος: Ο Θεός κάλεσε τον Νώε στη νέα πνευματική κατάσταση για να τον προστατεύσει από την επιρροή του κακού.

Αιτιολόγηση: "Και ο Θεός είπε στον Νώε" συμβολίζει τη θεϊκή καθοδήγηση. "Μπες στην κιβωτό, εσύ και όλο το σπιτικό σου" σημαίνει να εισέλθεις σε μια νέα πνευματική κατάσταση, η οποία είναι ένα σύμβολο για ένα ασφαλές καταφύγιο από το κακό. "Γιατί εσένα σε είδα δίκαιο μπροστά μου σε αυτή τη γενιά" αναφέρεται στον δίκαιο τρόπο ζωής του Νώε και στην πίστη του, που τον κάνει διαφορετικό από την περιβάλλουσα κοινωνία.

2. Εκ των κτηνών των καθαρών λάβε παρά σεαυτώ ανά επτά ζεύγη, το αρσενικόν και το θηλυκόν αυτού· εκ δε των κτηνών των ακαθάρτων ανά ζεύγος, το αρσενικόν και το θηλυκόν αυτού·

Στίχος: Οι καλές τάσεις του ανθρώπου πρέπει να ενισχυθούν, ενώ οι κακές πρέπει να περιοριστούν.

Αιτιολόγηση: "Από όλα τα καθαρά ζώα, πάρε επτά ζευγάρια, αρσενικό και θηλυκό" συμβολίζει τον πλήρη καθαρισμό και την ενίσχυση των καλών τάσεων. "Αλλά από τα ακάθαρτα ζώα, πάρε ένα ζευγάρι, αρσενικό και θηλυκό" σημαίνει ότι οι κακές τάσεις πρέπει να περιοριστούν ώστε να μην μπορούν να εξαπλωθούν.

3. και εκ των πετεινών του ουρανού ανά επτά ζεύγη, το αρσενικόν και το θηλυκόν· δια να φυλάξη σπέρμα ζών επί προσώπου πάσης της γης·

Στίχος: Και στον πνευματικό κόσμο υπάρχει ισορροπία μεταξύ καλού και κακού.

Αιτιολόγηση: "Επίσης, από τα πουλιά κάτω από τον ουρανό, επτά ζευγάρια, αρσενικό και θηλυκό, για να διατηρηθεί σπόρος ζωντανός σε όλη τη γη" συμβολίζει ότι και στην πνευματική πραγματικότητα υπάρχει ανάγκη να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ καλού και κακού.

4. διότι εις έτι επτά ημέρας, και εγώ θέλω κάμει να βρέχη επί της γης τεσσαράκοντα ημέρας και τεσσαράκοντα νύκτας· και θέλω εξαλείψει από προσώπου της γης παν ζώον, το οποίον εποίησα.

Στίχος: Θα ξεκινήσει μια περίοδος κατά την οποία το κακό θα υποβληθεί σε δοκιμασίες και καθαρισμό.

Αιτιολόγηση: "Γιατί σε επτά ημέρες θα κάνω να βρέξει στη γη για σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες, και θα εξαφανίσω από την επιφάνεια της γης κάθε ζωντανό πλάσμα που δημιούργησα" συμβολίζει μια περίοδο κακού κατά την οποία θα λάβει χώρα πνευματικός καθαρισμός.

5. Και έκαμεν ο Νώε κατά πάντα όσα προσέταξεν εις αυτόν ο Κύριος.

Στίχος: Ο άνθρωπος πρέπει να εμπιστεύεται τον Θεό και να ακολουθεί την καθοδήγησή Του.

Αιτιολόγηση: "Και ο Νώε έκανε όλα όσα του είχε προστάξει ο Κύριος" συμβολίζει την εμπιστοσύνη στη θεϊκή καθοδήγηση και την υπακοή στο σχέδιό Του.

6. Και ο Νώε ήτο εξακοσίων ετών ότε έγεινεν ο κατακλυσμός των υδάτων επί της γης.

Στίχος: Ξεκινά μια νέα περίοδος στην πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας.

Αιτιολόγηση: "Ο Νώε ήταν εξακόσια ετών όταν ήρθε ο κατακλυσμός στη γη" συμβολίζει την έναρξη μιας νέας φάσης στην πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας.

7. Και εισήλθεν ο Νώε και οι υιοί αυτού και η γυνή αυτού και αι γυναίκες των υιών αυτού μετ’ αυτού εις την κιβωτόν, δια να σωθώσιν από των υδάτων του κατακλυσμού.

Στίχος: Ο Νώε μπαίνει στην κιβωτό αναζητώντας καταφύγιο από την επιρροή του κακού.

Αιτιολόγηση: "Και ο Νώε μπήκε στην κιβωτό, και οι γιοι του, και η γυναίκα του, και οι γυναίκες των γιων του μαζί του, για να ξεφύγουν από τα νερά του κατακλυσμού" συμβολίζει την είσοδο σε έναν ασφαλή χώρο που προστατεύει από το κακό.

8. Εκ των καθαρών κτηνών και εκ των κτηνών των ακαθάρτων και εκ των πετεινών και πάντων των ερπετών επί της γης,
9. εισήλθον δύο δύο προς τον Νώε εις την κιβωτόν, άρσεν και θήλυ, καθώς προσέταξεν ο Θεός εις τον Νώε.

Στίχος: Ο Νώε, μαζί με την οικογένειά του και τα ζώα, βρίσκει καταφύγιο στην κιβωτό, η οποία συμβολίζει την είσοδο στη νέα πνευματική κατάσταση και την προστασία των διαφορετικών τάσεων και επιθυμιών.

Αιτιολόγηση: "Από τα καθαρά ζώα και από τα ακάθαρτα ζώα, και από τα πουλιά, και από όλα όσα σέρνονται στη γη, δύο από κάθε είδος μπήκαν στον Νώε στην κιβωτό, αρσενικό και θηλυκό, όπως ο Θεός είχε προστάξει στον Νώε" συμβολίζει ότι στη νέα πνευματική κατάσταση πρέπει να υπάρχει χώρος τόσο για τις καλές όσο και για τις κακές τάσεις, έτσι ώστε να μπορούν να ισορροπήσουν.

10. Και μετά τας επτά ημέρας τα ύδατα του κατακλυσμού ήλθον επί της γης.

Στίχος: Μετά από μια ορισμένη χρονική περίοδο, ξεκινά η περίοδος της κακής "κατακλυσμού".

Αιτιολόγηση: "Μετά από επτά ημέρες ήρθαν τα νερά του κατακλυσμού στη γη" συμβολίζει την έναρξη μιας περιόδου κακού, που σηματοδοτεί μια εποχή σκληρών δοκιμασιών.

11. Εν τω εξακοσιοστώ έτει της ζωής του Νώε, τον δεύτερον μήνα, την δεκάτην εβδόμην του μηνός, την αυτήν ημέραν εσχίσθησαν πάσαι αι πηγαί της μεγάλης αβύσσου, και οι καταρράκται του ουρανού ηνοίχθησαν.

Στίχος: Ξεκινά μια περίοδος κατά την οποία η κακή φύση της ανθρωπότητας δοκιμάζεται και καθαρίζεται.

Αιτιολόγηση: "Στο εξακοστό έτος της ζωής του Νώε, τον δεύτερο μήνα, τη δέκατη έβδομη ημέρα του μήνα, εκείνη την ημέρα, wszystkie źródła wielkiej otchłani pękły" συμβολίζει, ότι nadszedł czas na pozbycie się złego wpływu i rozpoczęcie duchowego oczyszczenia. W tym kontekście "źródła wielkiej otchłani" oznaczają źródła złych pragnień i błędów.

12. Και έγεινε βροχή επί της γης τεσσαράκοντα ημέρας και τεσσαράκοντα νύκτας.

Στίχος: Η επιρροή του Θεού διαπερνά τον κόσμο.

Αιτιολόγηση: "Και οι πύλες του ουρανού άνοιξαν. Και έβρεξε στη γη σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες" συμβολίζει τη συνεχή επιρροή και την παρουσία του Θεού στον κόσμο, ακόμη και όταν το κακό φαίνεται να κυριαρχεί.

13. Την αυτήν ημέραν εισήλθεν ο Νώε και Σημ και Χαμ και Ιάφεθ, οι υιοί του Νώε, και η γυνή του Νώε, και αι τρεις γυναίκες των υιών αυτού μετ’ αυτών, εις την κιβωτόν,

Στίχος: Το άτομο που ζει σύμφωνα με τις πνευματικές αρχές βρίσκει καταφύγιο από το κακό.

Αιτιολόγηση: "Εκείνη την ημέρα, ο Νώε μπήκε στην κιβωτό, και ο Σημ, και ο Χαμ, και ο Ιάφεθ, οι γιοι του Νώε, και η γυναίκα του Νώε, και οι τρεις γυναίκες των γιων του μαζί τους" συμβολίζει ότι ζώντας σύμφωνα με τις πνευματικές αρχές και πιστεύοντας στον Θεό, ένα άτομο μπορεί να βρει καταφύγιο από την επιρροή του κακού.

14. αυτοί και παν θηρίον κατά το είδος αυτού, και πάν κτήνος κατά το είδος αυτού, και πάν ερπετόν έρπον επί της γης κατά το είδος αυτού, και πάν πετεινόν κατά το είδος αυτού, παν πτηνόν παν φτερωτόν.
15. Και εισήλθον προς τον Νώε εις την κιβωτόν, δύο δύο, εκ πάσης σαρκός, εν η το πνεύμα ζωής.

Στίχος: Ο Νώε, μαζί με την οικογένειά του και τα ζώα, βρίσκει καταφύγιο στην κιβωτό από τον "κατακλυσμό" του κακού, η οποία συμβολίζει την προστασία των διαφόρων επιπέδων πνευματικής κατανόησης και όλης της δημιουργίας.

Αιτιολόγηση: "Αυτά, όλα τα ζώα σύμφωνα με τα είδη τους, όλα τα οικόσιτα ζώα σύμφωνα με τα είδη τους, όλα τα ερπετά που σέρνονται στη γη, σύμφωνα με τα είδη τους, όλα τα πουλιά σύμφωνα με τα είδη τους, όλα τα φτερωτά πλάσματα. Και μπήκαν στον Νώε στην κιβωτό, δύο από κάθε είδους σάρκα, στην οποία υπήρχε πνοή ζωής. Και αυτά που μπήκαν, αρσενικό και θηλυκό από κάθε σάρκα, μπήκαν, όπως ο Θεός τον είχε προστάξει" bekräftigt erneut, że w nowym stanie duchowym powinno być miejsce zarówno dla dobrych, jak i złych skłonności, a także dla różnych poziomów duchowego zrozumienia, aby mogły być zrównoważone i chronione przed złem.

16. Και τα εισερχόμενα, άρσεν και θήλυ εκ πάσης σαρκός, εισήλθον καθώς προσέταξεν εις αυτόν ο Θεός· και ο Κύριος έκλεισεν αυτόν έξω.

Στίχος: Ο Θεός σφράγισε την είσοδο του κακού στη νέα πνευματική κατάσταση.

Αιτιολόγηση: "Και ο Κύριος τον έκλεισε μέσα" συμβολίζει την ασφάλεια και την προστασία στη νέα πνευματική κατάσταση.

17. Και έγεινεν ο κατακλυσμός τεσσαράκοντα ημέρας επί της γης· και τα ύδατα επλήθυναν και εσήκωσαν την κιβωτόν και υψώθη υπεράνω της γης.
18. Και υπερεκχείλισαν τα ύδατα και επληθύνθησαν σφόδρα επί της γης· και η κιβωτός περιεπλέετο επί των υδάτων.

Στίχος: Η επιρροή του κακού αυξήθηκε και απείλησε την πνευματική κατάσταση.

Αιτιολόγηση: "Και ο κατακλυσμός ήταν πάνω στη γη για σαράντα ημέρες. Και τα νερά δυνάμωσαν και ανέβηκαν πολύ πάνω στη γη, και η κιβωτός επέπλεε πάνω στο νερό. Και τα νερά γινόντουσαν όλο και πιο δυνατά και αυξάνονταν στη γη, και η κιβωτός επέπλεε στην επιφάνεια των νερών" (17.-18. στίχος) συμβολίζει την αυξανόμενη δύναμη του κακού που απείλησε τη νέα πνευματική κατάσταση.

19. Και υπερεκχείλισαν σφόδρα τα ύδατα επί της γης, ώστε εσκεπάσθησαν πάντες οι υψηλοί ορέες, οι υποκάτω παντός του ουρανού.
20. Δεκαπέντε πήχεις υπεράνω αυτών επλήθυναν τα ύδατα· και εσκεπάσθησαν.

Στίχος: Η δύναμη του κακού έφτασε στο αποκορύφωμά της, απειλώντας ό,τι καλό.

Αιτιολόγηση: "Και τα νερά ενισχύθηκαν υπερβολικά πάνω στη γη. και όλα τα ψηλά βουνά κάτω από όλο τον ουρανό καλύφθηκαν. Δεκαπέντε πήχεις ανέβηκαν τα νερά πάνω από τα βουνά, και τα βουνά καλύφθηκαν" (19.-20. στίχος) συμβολίζει το αποκορύφωμα του κακού, όπου ό,τι καλό απειλείται. Ακόμη και οι βαθύτερες αρχές της πνευματικής ζωής απειλούνται.

21. Και απέθανε πάσα σαρξ η κινουμένη επί της γης, των πτηνών και των κτηνών και των θηρίων και πάντων των ερπόντων επί της γης και παντός ανθρώπου.
22. Πάντα όσα είχον πνοήν πνεύματος ζωής εν τοις μυκτήρσιν αυτών, εκ πάντων των εν τη ξηρά, απέθανον.

21.-Στίχος: Το κακό καταστρέφει ό,τι δεν συνδέεται με την πνευματική ζωή.

21.-Αιτιολόγηση: "Ό,τι είχε την πνοή της ζωής στα ρουθούνια του, ό,τι ήταν στην ξηρά, πέθανε." συμβολίζει ότι το κακό καταστρέφει ό,τι δεν συνδέεται με την πνευματική ζωή.

23. Και εξωλοθρεύθη πάσα η υπάρχουσα επί του προσώπου της γης, από ανθρώπου έως κτήνους, έως ερπετού και έως πετεινού του ουρανού· και εξηλείφθησαν από της γης· και έμεινεν ο Νώε μόνος, και όσα ήσαν μετ’ αυτού εν τη κιβωτώ.

Στίχος: Μόνο όσοι βρίσκονταν στη νέα πνευματική κατάσταση σώθηκαν από την επιρροή του κακού.

Αιτιολόγηση: "Έτσι εξαφανίστηκε κάθε πλάσμα που βρισκόταν στην επιφάνεια της γης, από τον άνθρωπο μέχρι τα ζώα, τα ερπετά και τα πουλιά του ουρανού - αυτά εξαλείφθηκαν από τη γη. μόνο ο Νώε και όσοι ήταν μαζί του στην κιβωτό έμειναν." συμβολίζει ότι η σωτηρία είναι διαθέσιμη μόνο σε όσους βρίσκονται στη νέα πνευματική κατάσταση.

24. Και υπερεκχείλισαν τα ύδατα επί της γης εκατόν πεντήκοντα ημέρας.

Στίχος: Το κακό συνέχισε να κυριαρχεί στον εξωτερικό κόσμο.

Αιτιολόγηση: "Και τα νερά έμειναν ψηλά πάνω από τη γη για εκατόν πενήντα ημέρες." συμβολίζει τη διάρκεια της επιρροής του κακού, που συνεχίζει να επηρεάζει τον εξωτερικό κόσμο, ακόμη και όταν η εσωτερική κατάσταση του ανθρώπου έχει ανανεωθεί.