16-1

Αφόβεια, εξυγίανση της πνευματικής ύπαρξης, καλλιέργεια πνευματικής γνώσης, φιλανθρωπία, αυτοσυγκράτηση, θυσία, μελέτη των Βεδών, λιτότητα και απλότητα.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα αρχίζει να απαριθμεί τις θεϊκές ιδιότητες που χαρακτηρίζουν εκείνους που βαδίζουν στο μονοπάτι της πνευματικής ανάπτυξης. Αυτές οι ιδιότητες είναι η αφόβεια, η εξυγίανση της πνευματικής ύπαρξης, η καλλιέργεια πνευματικής γνώσης, η φιλανθρωπία, η αυτοσυγκράτηση, η θυσία, η μελέτη των Βεδών, η λιτότητα και η απλότητα. Αυτές οι ιδιότητες βοηθούν το άτομο να απελευθερωθεί από τους περιορισμούς του υλικού κόσμου και να πλησιάσει το Θείο.

16-2

Μη βία, αλήθεια, ελευθερία από θυμό, αποποίηση, ειρήνη, αποχή από τον έπαινο, συμπόνια για όλα τα όντα, ελευθερία από την απληστία, πραότητα, σεμνότητα και ακλόνητη αποφασιστικότητα.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα συνεχίζει να απαριθμεί τις θεϊκές ιδιότητες. Αυτές είναι η μη βία, η αλήθεια, η ελευθερία από θυμό, η αποποίηση από την υλική προσκόλληση, η ειρήνη, η αποχή από τον έπαινο των άλλων, η συμπόνια για όλα τα ζωντανά όντα, η ελευθερία από την απληστία, η πραότητα, η σεμνότητα ή η ικανότητα να νιώθει κανείς ντροπή για λάθος πράξεις και η ακλόνητη αποφασιστικότητα στο πνευματικό μονοπάτι.

16-3

Δύναμη, συγχώρεση, αντοχή, καθαρότητα, ελευθερία από φθόνο και λαχτάρα για τιμή – αυτές οι υπερβατικές ιδιότητες, ω απόγονε του Βharaτα, ανήκουν σε θεϊκά όντα προικισμένα με θεϊκή φύση.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα ολοκληρώνει την απαρίθμηση των θεϊκών ιδιοτήτων. Αυτές είναι η δύναμη, η συγχώρεση, η αντοχή, η καθαρότητα, η ελευθερία από φθόνο και η λαχτάρα για τιμή. Αυτές οι υπερβατικές ιδιότητες ανήκουν σε θεϊκά όντα που είναι προικισμένα με θεϊκή φύση.

16-4

Υπερηφάνεια, αλαζονεία, έπαρση, θυμός, αγριότητα και άγνοια – αυτές οι ιδιότητες, ω Πάρθα, ανήκουν σε όσους έχουν δαιμονική φύση.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα αρχίζει να περιγράφει τις δαιμονικές ιδιότητες, οι οποίες είναι αντίθετες στις θεϊκές. Αυτές οι ιδιότητες είναι η υπερηφάνεια, η αλαζονεία, η έπαρση, ο θυμός, η αγριότητα και η άγνοια. Ανήκουν σε εκείνους των οποίων η συνείδηση έχει καταληφθεί από δαιμονική φύση και οι οποίοι είναι μακριά από την πνευματική κατανόηση.

16-5

Οι θεϊκές ιδιότητες θεωρείται ότι οδηγούν στην απελευθέρωση, αλλά οι δαιμονικές στην υποδούλωση. Μην ανησυχείς, ω γιε της Πάνταβα, έχεις γεννηθεί με θεϊκές ιδιότητες.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα εξηγεί ότι οι θεϊκές ιδιότητες οδηγούν στην απελευθέρωση από τα βάσανα και τις δεσμεύσεις του υλικού κόσμου, ενώ οι δαιμονικές ιδιότητες οδηγούν σε περαιτέρω υποδούλωση στην ύλη. Μην ανησυχείς, ω γιε της Πάνταβα, έχεις γεννηθεί με θεϊκές ιδιότητες, πράγμα που σημαίνει ότι έχεις τη δυνατότητα να επιτύχεις πνευματική απελευθέρωση.

16-6

Ω Πάρθα, σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν δύο είδη δημιουργημένων όντων. Το ένα ονομάζεται θεϊκό και το άλλο δαιμονικό. Σου έχω ήδη μιλήσει εκτενώς για τις θεϊκές ιδιότητες. Τώρα άκουσε Με να σου μιλάω για τις δαιμονικές.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα εξηγεί ότι σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν δύο είδη δημιουργημένων όντων – τα θεϊκά και τα δαιμονικά. Έχει μιλήσει εκτενώς για τις θεϊκές ιδιότητες και τώρα ετοιμάζεται να περιγράψει τις δαιμονικές ιδιότητες και την επίδρασή τους στην ανθρώπινη ζωή.

16-7

Εκείνοι που είναι δαιμονικοί δεν γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει και τι δεν πρέπει να γίνει. Δεν έχουν ούτε καθαρότητα, ούτε σωστή δράση, ούτε αλήθεια.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα περιγράφει την αδυναμία των δαιμονικών όντων να διακρίνουν τη σωστή από τη λάθος πράξη. Τους λείπει η καθαρότητα, η σωστή συμπεριφορά και η κατανόηση της αλήθειας. Δεν ξέρουν πώς να ενεργούν σύμφωνα με τις πνευματικές αρχές και τους ηθικούς κανόνες.

16-8

Λένε ότι αυτός ο κόσμος είναι ψεύτικος, χωρίς βάση και χωρίς Θεό που τον κυβερνά. Λένε ότι προέκυψε από τη σεξουαλική επιθυμία και ότι δεν έχει άλλη αιτία παρά μόνο την λαγνεία.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα αποκαλύπτει τις παραπλανητικές πεποιθήσεις των δαιμονικών όντων σχετικά με τη δομή και το νόημα του κόσμου. Αρνούνται την ύπαρξη του Θεού, πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι μη πραγματικός, χωρίς βάση και ότι η μόνη κινητήρια δύναμη του είναι η λαγνεία και η σεξουαλική επιθυμία.

16-9

Ακολουθώντας τέτοιες απόψεις, οι δαιμονικοί, που έχουν χάσει τον εαυτό τους και δεν έχουν λογική, ασχολούνται με τρομερές, κακές πράξεις που προορίζονται για την καταστροφή του κόσμου.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα περιγράφει τις ενέργειες των δαιμονικών όντων που προκύπτουν από τις παραπλανητικές τους πεποιθήσεις. Έχουν χάσει την επαφή με την αληθινή τους φύση, ενεργούν παράλογα και ασχολούνται με κακές, καταστροφικές πράξεις που στοχεύουν στην καταστροφή του κόσμου, επειδή δεν έχουν λογική. Οι ενέργειές τους είναι αντίθετες με την αρμονία της φύσης και τις πνευματικές αρχές.

16-10

Βρίσκοντας καταφύγιο στην ακόρεστη επιθυμία και βυθισμένοι στην υπερηφάνεια, την έπαρση και τη ψεύτικη φιλοδοξία, οι δαιμονικοί, που βρίσκονται πάντα σε πλάνη, προσκολλώνται στο εφήμερο και δεσμεύονται να εκτελούν ακάθαρτες πράξεις.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα εξηγεί τα κίνητρα των δαιμονικών όντων. Βρίσκουν καταφύγιο στην ακόρεστη επιθυμία, η οποία δεν μπορεί ποτέ να ικανοποιηθεί πλήρως, και είναι βυθισμένοι στην υπερηφάνεια, την έπαρση και την ψεύτικη φιλοδοξία, που οδηγούν σε πλάνες και προσκόλληση σε εφήμερες, ψεύτικες αξίες, καθώς και δεσμεύονται να εκτελούν ακάθαρτες πράξεις.

16-11

Θεωρούν ότι η ικανοποίηση των αισθήσεων μέχρι το τέλος της ζωής είναι η υπέρτατη ανάγκη της ανθρωπότητας. Ως εκ τούτου, η ανησυχία τους είναι αμέτρητη. Συνδεδεμένοι με χιλιάδες επιθυμίες και βυθισμένοι στην λαγνεία και τον θυμό, επιδιώκουν χρήματα με παράνομα μέσα για να ικανοποιήσουν τις αισθησιακές τους επιθυμίες.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα συνεχίζει να περιγράφει την παραπλανημένη αντίληψη της ζωής των δαιμονικών όντων. Θεωρούν ότι η ικανοποίηση των αισθήσεων μέχρι το τέλος της ζωής είναι η υπέρτατη ανάγκη της ανθρωπότητας και γι' αυτό η ανησυχία τους είναι αμέτρητη, και, συνδεδεμένοι με χιλιάδες επιθυμίες και βυθισμένοι στην λαγνεία και τον θυμό, επιδιώκουν χρήματα με παράνομα μέσα για να ικανοποιήσουν τις αισθησιακές τους επιθυμίες.

16-12

Έχοντας συνδεθεί με δίκτυα εκατοντάδων χιλιάδων επιθυμιών και γεμάτοι πάθος και θυμό, αναζητούν μέσα για να αποκτήσουν χρήματα με παράνομο τρόπο, για να ικανοποιήσουν τις αισθησιακές τους επιθυμίες.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα συνεχίζει να περιγράφει τις πράξεις των δαιμονικών όντων και τις συνέπειές τους. Είναι πλήρως μπλεγμένοι σε δίκτυα εκατοντάδων χιλιάδων επιθυμιών, οι οποίες τους ελέγχουν και τους καθοδηγούν, και έχουν γίνει σκλάβοι των παθών και του θυμού.

16-13

Το δαιμονικό άτομο σκέφτεται: Τόσος πλούτος μου ανήκει σήμερα, και θα αποκτήσω ακόμη περισσότερο, σύμφωνα με τα σχέδιά μου. Τόσα είναι δικά μου τώρα, και αυτό στο μέλλον θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο και περισσότερο.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα αποκαλύπτει τον τρόπο σκέψης του δαιμονικού ατόμου. Ένα τέτοιο άτομο είναι εμμονικό με την απληστία και σκέφτεται συνεχώς πόσος πλούτος του ανήκει τώρα και πόσο περισσότερο θα αποκτήσει στο μέλλον σύμφωνα με τα σχέδιά του.

16-14

Αυτός είναι ο εχθρός μου, και τον σκότωσα, και οι υπόλοιποι εχθροί μου επίσης θα σκοτωθούν. Είμαι ο κύριος και ο ιδιοκτήτης όλων των πραγμάτων. Είμαι ο απολαυστικός. Είμαι τέλειος, πανίσχυρος και ευτυχισμένος.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα συνεχίζει να αποκαλύπτει τον τρόπο σκέψης του δαιμονικού ατόμου, ο οποίος είναι γεμάτος βία, εγωισμό και ψευδαισθήσεις. Ένα τέτοιο άτομο θεωρεί τους άλλους ως εχθρούς του και καυχιέται που τους νίκησε ή τους σκότωσε, και εσφαλμένα θεωρεί τον εαυτό του ως τον κύριο και ιδιοκτήτη όλων των πραγμάτων, ως τον υπέρτατο απολαυστικό, που είναι τέλειος, πανίσχυρος και ευτυχισμένος.

16-15

Είμαι ο πιο πλούσιος άνθρωπος, περιτριγυρισμένος από ευγενείς συγγενείς. Δεν υπάρχει κανένας άλλος που να είναι τόσο πανίσχυρος και ευτυχισμένος όσο εγώ. Θα κάνω θυσίες, θα δώσω κάποιες φιλανθρωπικές δωρεές, και έτσι θα χαρώ. Με αυτόν τον τρόπο τέτοια άτομα παραπλανούνται από την άγνοια.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα συνεχίζει να αποκαλύπτει τον τρόπο σκέψης του δαιμονικού ατόμου, ο οποίος βασίζεται στην ματαιοδοξία και την αυτοεξαπάτηση. Ένα τέτοιο άτομο καυχιέται για τον πλούτο του και τους ισχυρούς συγγενείς του, θεωρώντας τον εαυτό του ως τον πανίσχυρο και ευτυχισμένο, και σχεδιάζει να κάνει θυσίες και να δώσει φιλανθρωπικές δωρεές όχι από αληθινή συμπόνια, αλλά για να απολαύσει την φαινομενική του ευγένεια και να αυξήσει τη φήμη του.

16-16

Έτσι, παραπλανημένοι από πολλές ανησυχίες και κλεισμένοι σε ένα δίκτυο ψευδών, γίνονται υπερβολικά προσκολλημένοι στις αισθησιακές απολαύσεις και πέφτουν στην κόλαση.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα περιγράφει τις συνέπειες που προκύπτουν από την δαιμονική σκέψη και δράση. Τέτοια άτομα, όντας παραπλανημένα από πολλές ανησυχίες και κλεισμένα σε ένα δίκτυο ψευδών, γίνονται υπερβολικά προσκολλημένα στις αισθησιακές απολαύσεις και πέφτουν στην κόλαση, η οποία συμβολίζει την πνευματική υποβάθμιση και τα βάσανα.

16-17

Αυτοϊκανοποιημένοι και πάντα αναιδείς, παραπλανημένοι από τον πλούτο και την ψεύτικη τιμή, μερικές φορές με υπερηφάνεια κάνουν θυσίες για το όνομα και μόνο, χωρίς να τηρούν κανόνες ή αρχές.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα περιγράφει τη στάση των δαιμονικών ανθρώπων απέναντι στις πνευματικές πρακτικές. Είναι αυτοϊκανοποιημένοι και αναιδείς, καυχιούνται για τον πλούτο τους και την φανταστική τους τιμή, και αν κάνουν θυσίες ή τελετουργίες, το κάνουν μόνο για εξωτερική επίδειξη, χωρίς να τηρούν κανόνες ή πνευματικές αρχές.

16-18

Παραπλανημένοι από ψεύτικο εγώ, δύναμη, υπερηφάνεια, λαγνεία και θυμό, οι δαιμονικοί περιφρονούν τον Θεό, που βρίσκεται στα σώματά τους και στα σώματα των άλλων, και βλασφημούν την αληθινή θρησκεία.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα αποκαλύπτει τη στάση των δαιμονικών ανθρώπων απέναντι στον Θεό. Είναι παραπλανημένοι από ψεύτικο εγώ, δύναμη, υπερηφάνεια, λαγνεία και θυμό, και περιφρονούν τον Θεό, που βρίσκεται τόσο στα δικά τους όσο και στα σώματα των άλλων ως η Υπέρτατη Ψυχή. Βλασφημούν την αληθινή θρησκεία, αρνούμενοι τις αρχές της και στρεφόμενοι ενάντια στις πνευματικές αξίες.

16-19

Αυτούς που είναι φθονεροί και κακοπροαίρετοι, τους πιο ταπεινούς από τους ανθρώπους, Εγώ πάντα ρίχνω στον ωκεανό των δεινών, σε διάφορες δαιμονικές μορφές ύπαρξης.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα εξηγεί ποια μοίρα περιμένει αυτούς που είναι φθονεροί, κακοπροαίρετοι και δρουν δαιμονικά. Ρίχνει τέτοιους ανθρώπους, που είναι οι πιο ταπεινοί από όλους, συνεχώς στον ωκεανό των δεινών, αναγκάζοντάς τους να γεννιούνται σε διάφορες δαιμονικές μορφές ύπαρξης, όπου κυριαρχούν τα βάσανα και το σκοτάδι.

16-20

Ξανά και ξανά καταλήγοντας σε δαιμονικές μορφές ύπαρξης, ω γιε της Κουντί, τέτοια άτομα δεν μπορούν ποτέ να πλησιάσουν Εμένα. Σταδιακά βυθίζονται στην πιο αποκρουστική μορφή ύπαρξης.

Εξήγηση: Σε αυτό το στίχο, ο Κρίσνα συνεχίζει να εξηγεί τη μοίρα των δαιμονικών όντων. Ξανά και ξανά καταλήγοντας σε δαιμονικές μορφές ύπαρξης, αυτά τα άτομα δεν μπορούν να πλησιάσουν τον Θεό και την πνευματική απελευθέρωση, και σταδιακά βυθίζονται σε όλο και πιο χαμηλές και αποκρουστικές μορφές ύπαρξης.

16-21

Υπάρχουν τρεις πύλες που οδηγούν σε αυτή την κόλαση – η λαγνεία, ο θυμός και η απληστία. Κάθε λογικός άνθρωπος πρέπει να τις εγκαταλείψει, γιατί υποβαθμίζουν την ψυχή.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα αναφέρει τρία κύρια εμπόδια που οδηγούν στην πνευματική υποβάθμιση και τα δεινά, συμβολικά αποκαλώντας τα "πύλες προς την κόλαση". Αυτά είναι η λαγνεία, ο θυμός και η απληστία, και κάθε λογικός άνθρωπος που επιθυμεί να αναπτυχθεί πνευματικά πρέπει να εγκαταλείψει αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά.

16-22

Ο άνθρωπος που έχει γλιτώσει από αυτές τις τρεις πύλες της κόλασης, ω γιε της Κούντι, πραγματοποιεί πράξεις που προάγουν την αυτοπραγμάτωση και έτσι σταδιακά επιτυγχάνει τον ύψιστο σκοπό.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα εξηγεί ότι ένας άνθρωπος που έχει καταφέρει να απελευθερωθεί από την επιρροή της λαγνείας, του θυμού και της απληστίας, μπορεί να εκτελέσει πράξεις που προάγουν την αυτοπραγμάτωση. Ένας τέτοιος άνθρωπος προσεγγίζει σταδιακά τον ύψιστο σκοπό – την πνευματική απελευθέρωση και την ενότητα με το Θείο.

16-23

Αλλά εκείνος που δεν ακολουθεί τις οδηγίες των ιερών γραφών και ενεργεί σύμφωνα με τις επιθυμίες του, δεν επιτυγχάνει ούτε την τελειότητα, ούτε την ευτυχία, ούτε τον ύψιστο σκοπό.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα προειδοποιεί ότι εκείνος που δεν ακολουθεί τις οδηγίες των ιερών γραφών και τις πνευματικές αρχές, αλλά ενεργεί μόνο σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις παρορμήσεις του, δεν θα επιτύχει ούτε την πνευματική τελειότητα, ούτε την αληθινή ευτυχία, ούτε τον ύψιστο σκοπό – την απελευθέρωση. Η ζωή του θα είναι γεμάτη βάσανα και απογοητεύσεις, γιατί θα βασίζεται στον εγωισμό και την άγνοια.

16-24

Επομένως, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τι είναι καθήκον και τι δεν είναι καθήκον, καθοδηγούμενοι από τις οδηγίες των ιερών γραφών. Γνωρίζοντας αυτούς τους κανόνες και τις αρχές, πρέπει να ενεργούμε έτσι ώστε να μπορούμε σταδιακά να βελτιωθούμε.

Εξήγηση: Σε αυτόν τον στίχο, ο Κρίσνα κλείνει το κεφάλαιο, τονίζοντας τη σημασία των ιερών γραφών στο πνευματικό μονοπάτι. Ο άνθρωπος πρέπει να καθοδηγείται από τις οδηγίες των ιερών γραφών για να κατανοήσει τι είναι το καθήκον του και τι όχι. Γνωρίζοντας αυτούς τους κανόνες και τις αρχές και ενεργώντας ανάλογα, ο άνθρωπος μπορεί σταδιακά να βελτιωθεί πνευματικά.